Pierre Lasson en ik

Al een tijdje bezoek ik Pierre Lasson, professor in de mensenkunde.

Kan niet zeggen dat ik hem goed ken, zijn biografie is mij bijna volledig onbekend, en zoals cabaretier Paolo Rossi vele jaren geleden heeft geschreven, om iemand echt te kennen moet je hem beslapen, en daarom blijft de professor, als stripfiguur, onkenbaar.

Tegelijkertijd ben ik een van zijn avonturen aan het tekenen en zo is een speciale en persoonlijke verhouding geboren.

Geholpen door het feit dat zijn schepper, Vitalski, het scenario naar mij stuurt, een of twee pagina per keer, is het moeilijk de gedachten, acties en reacties van Pierre Lasson te anticiperen.

Hij is bijna ongrijpbaar, niet te beschrijven met weinig, bijvoeglijke en consequente adjectieven.

Maar wel, en misschien net daarom, heeft Vitalski de professor uitgerust met een zeer herkenbare uiterlijk (Vitalski heeft toegegeven dat hij zich door Mickey Mouse liet inspireren).

Vitalski heeft hem beschreven als "pedant", een kwaliteit van trouwens wel meer stripfiguren, die vaak in woorden de acties vaststellen die ze doen, maar ik vind hem vol tegenstrijdigheden en raadselachtig.

Is hij echt een vooraanstaand professor wiens dandy kledingstijl wordt vergeven op basis van zijn autoriteit, of een charlatan die boogt op titels die hij niet heeft (immers, zijn enige leerling is een aap)?

Hij woont in een academische, intellectuele, top-tot-teen mentale wereld, en lijkt niet geïnteresseerd te zijn in de geneugten van het vlees, maar in het boek "Het vrouweneiland” zijn wij getuige van de ontwikkeling van een onweerstaanbare verslaving aan muntblaadjes (ook al is het resultaat van zijn ontwenningsverschijnselen een verhoging van zijn afkeer van het lichamelijke: hij verliest gewoon, het ene na het andere, al zijn lichaamsdelen tot hij een zwevende kop wordt).

Hij is een intellectueel, maar niet in staat om zijn emoties te bevatten.

In de loop van zijn avonturen over de hele wereld, onderneemt hij roekeloze acties, alleen om daarna te schreeuwen bang te zijn voor weerwolven of hoogtes.


Daarom ben ik ervan overtuigd dat Pierre Lasson niets anders is dan de mensheid zelf (of ten minste de mannelijke helft daarvan): ijdel, nieuwsgierig, laf, onzeker en toch ondernemend.

 

En wat ik geschreven heb klopt misschien niet, maar het is wel waar.*


*dit heb ik gestolen van Theo Maassen


PS: Bedankt aan Vitalski voor de correcties.

La Banda di Vitalski

Eccomi a ricominciare il blog per l’ennesima volta.

Che ci volete fare, nei ritagli di tempo prefersico poltrire.

Ci sarebbero un mucchio di cose che meritano un update. Tanto vale cominciare da una qualsiasi.

Domenica 3 giugno mi sono recato ad Haarlem, Paesi Bassi, in occasione delle giornate delle annuali "Giornate del Fumetto" (Stripdagen)

La particolarità è che ci sono andato in qualità di disegnatore, sedendomi per la prima volta "dall’altra parte del banchetto". Nulla di trascendentale, per carità.

Il libro "Het Vrouweneiland" ha venduto poche copie dalla sua pubblicazione e pochi erano interessati a conoscere le novità della casa editrice XTRA che lo ha pubblicato, ma è stato divertente, anche per la piacevole compagnia di Vitalski, Dimistri "JangoJim", Jan-Bart(che come molti altri mi consiglia caldamente Braking Bad, che dovrò cominciare a vedere), Tony e Bert.
La visita è durata poche ore (sono quasi stato più in macchina tra andata e ritorno) e lo scopo, a detta stessa di Vitalski, era di farci vedere dall’editore par assicurarci future pubblicazioni (tra cui, spero, l’avventura del Professor Lasson che sto disegnando).
Comunque è stato bello brattare ulteriormente delle copie del libro con i miei disegnini e fare un paio di ritratti a richiesta di due ragazzini, un fratello e una sorella, che stupidamente non ho fotografato. Allego però altri scarabocchi coi quali mi sono divertito quel giorno.